Προτεινόμενα

Continue reading “Χρειαζόμαστε περισσότερη συλλογικότητα και μακρόπνοο πολιτικό σχεδιασμό.Του Γιάννη Μπουρνού*” →

Continue reading “Νίκος Παππάς: Έτσι θα σταματήσουμε την καταστροφή σε οικονομία και κοινωνία” →

Η συμφωνία για τον νέο ΑΔΜΗΕ αποτελεί ένα δείγμα γραφής της κυβέρνησης για το πώς σκοπεύει να χειριστεί (και να διαπραγματευτεί) την υλοποίηση θεσμικών υποχρεώσεων που προκύπτουν από τη συμφωνία του Ιουλίου με τους θεσμούς.

Η συγκεκριμένη συμφωνία αποτελεί σαφέστερο δείγμα γραφής απ” ό,τι η ιδιωτικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων, γιατί στον ΑΔΜΗΕ η ελληνική κυβέρνηση διέθετε μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας. Διαπραγματεύτηκε δηλαδή το ζήτημα εξ υπαρχής και όχι δεσμευόμενη από προηγούμενη συμφωνία. Continue reading “Διασφαλισμένα και η ΔΕΗ και το κρατικό συμφέρον με τη συμφωνία για τον ΑΔΜΗΕ.Του Σταμάτη Θεοδωρόπουλου” →

Πάνω σ’ αυτά τα δύο δίπολα θα δοθεί η μεγάλη μάχη και οφείλουν να τοποθετηθούν συγκεκριμένα , όχι με αφορισμούς , κόμματα και κοινωνικοί συνομιλητές.

Πολύ μελάνι έχει χυθεί αυτό τον καιρό με αφορμή τις «αναγκαίες» αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας , προκειμένου αυτό να καταστεί βιώσιμο. Σε αυτό το σημείο λοιπόν, είναι που συγκρούονται δύο εκ διαμέτρου αντίθετες οικονομικές και πολιτικές σκέψεις. Η μία, εκφράζεται από την κυβέρνηση και γνώμονα της έχει ένα ανθρώπινο αποκλειστικά χαρακτήρα. Η άλλη, εκφράζεται από τους δανειστές και βασίζεται μονάχα σε οικονομικά χαρακτηριστικά. Continue reading “Ασφαλιστικό:Δυο διαφορετικά σχέδια.Ανθρώπινο - Απάνθρωπο. Του Νίκου Σκορίνη” →

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Όταν ένας Νόμος ονομάζεται «Αναπτυξιακός Νόμος» αναμένεται μέσα από τα άρθρα του να ορίζεται, διακρίνεται ή έστω τεκμαίρεται το Αναπτυξιακό Σχέδιο για τις οικονομικές δραστηριότητες της χώρας που αυτός αφορά.

Ωστόσο, όπως είχαν διατυπωθεί οι Αναπτυξιακοί Νόμοι την τελευταία εικοσαετία, δεν ήταν δυνατόν να διακριθεί ή αναδειχθεί οποιοδήποτε σχέδιο! Αυτό είναι το πρώτο και βασικό πρόβλημα. Continue reading “Τμήμα Βιομηχανίας του ΣΥΡΙΖΑ: Πρόταση για τον Νέο Αναπτυξιακό Νόμο” →

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Η σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής είναι η πρώτη, μετά την εκλογική νίκη της 20ης Σεπτέμβρη και την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση από τη Βουλή. Το γεγονός αυτό την καθιστά εξαιρετικά σημαντική. Γιατί η αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, με καθαρή ματιά και στέρεη ανάλυση, είναι αναντικατάστατη προϋπόθεση για να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής. Αλλά και για να συναποφασίσουμε τις πολιτικές πρωτοβουλίες για την άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών πτυχών της συμφωνίας της 12^ης Ιούλη με τους δανειστές στα λαϊκά και μεσαία κοινωνικά στρώματα. Continue reading “Ολόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ” →

Λέγεται συχνά ότι είναι φυσικό η νεολαία όλων των – με την ευρεία έννοια – αριστερών κομμάτων, να είναι πιο ριζοσπαστική από το «μητρικό» κομματικό σχήμα. Κι όχι τυχαία, η νεολαία πρωταγωνίστησε στις περισσότερες από τις πρόσφατες διασπάσεις της ελληνικής, και όχι μόνο, Αριστεράς.

Αν όμως αναμφίβολα «ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου», ισχύει άραγε και το αντίστροφο;

Στην ελληνική περίπτωση, όπως και στις περισσότερες άλλες περιπτώσεις στην παγκόσμια ιστορία, η νεολαία ήταν η πρώτη που, με τις ευαίσθητες κεραίες της, «έπιασε» την κρίση. Ήταν η πρώτη που είδε σιγά-σιγά τα όνειρά της να ματαιώνονται, μέσα από ένα δαιδαλώδες εκπαιδευτικό σύστημα που τελικά οδηγούσε σε τοίχο. Ήταν η πρώτη που βρέθηκε αντιμέτωπη με την ανεργία ή την «ελαστική» απασχόληση, με τους μισθούς των 700 και βγάλε ευρώ, με τη μαύρη εργασία. Ήταν η πρώτη που συνειδητοποίησε πως θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες γενιές. Ήταν η πρώτη που δυσανασχέτησε με τη έλλειψη πραγματικής δημοκρατίας. Ήταν η πρώτη που «μπούχτισε» με το παλιό, το φθαρμένο, το συντηρητικό πέπλο που σκέπαζε την ελληνική κοινωνία και πολιτική. Ήταν η πρώτη που αναζήτησε νέες συλλογικότητες, νέους τρόπους οργάνωσης και συμμετοχής. Ήταν η πρώτη που (ξανα)έφερε τον άνεμο της εξέγερσης, στους δρόμους των πόλεων. Ήταν η πρώτη που φώναξε «ως εδώ».

Continue reading “Η νιότη του κόσμου…Tης Δανάης Κολτσίδα*” →

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την εισήγησή μου στη συνδιάσκεψή μας, με μια διαπίστωση που πιστεύω ότι δεν θα βρει κανέναν αντίθετο.

Σήμερα και αύριο συνεδριάζουμε, συζητάμε, αποφασίζουμε, αλλά όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι δρούμε και αγωνιζόμαστε σε ένα πολεμικό πολιτικό τοπίο. Continue reading “ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ – 29/8/2015 (video)” →

Ο διαιωνιζόμενος εμφύλιος πόλεμος στην Συρία και η γενικευμένη κρίση στην Μέση Ανατολή έχει δημιουργήσει ένα δίχως προηγούμενο προσφυγικό φαινόμενο. Εκατομμύρια Σύροι πρόσφυγες αναζητούν με κάθε τρόπο την απομάκρυνσή τους από τις περιοχές που μετά από πέντε χρόνια πολέμου και τρόμου, δεν θυμίζουν σε τίποτα πια τα σπίτια τους. Ερχόμενοι στην Ευρώπη, επιδιώκουν να βρουν καταφύγιο και ελπίδα για ένα ειρηνικό μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους, στοχεύοντας να φτάσουν σε κάποιο κράτος της Βόρειας ή Δυτικής Ευρώπης. Μπροστά σε αυτό το μαζικό φαινόμενο, η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αμήχανο μάλλον τρόπο, επιχειρεί να σχεδιάσει μία κοινή πολιτική για την παροχή ασύλου και μία συντονισμένη διαχείριση των προσφυγικών ροών. Ήδη, υπολογίζεται ότι φέτος έχουν εισέλθει σε ευρωπαϊκό έδαφος, περισσότεροι μετανάστες από ότι συνολικά εισήλθαν μέσα στο 2014, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι πρόσφυγες. Στην Γερμανία εκτιμάται ότι μέσα στο 2015, περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι θα καταθέσουν αίτηση ασύλου (ένας σημαντικός αριθμός, βέβαια, προέρχεται από βαλκανικές χώρες), ενώ για τις χώρες πρώτης υποδοχής, η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη με τις υπάρχουσες υποδομές να είναι επιεικώς ανεπαρκείς. Continue reading “Λύση του προσφυγικού χωρίς τερματισμό της κρίσης;Του Κωνσταντίνου Ραυτόπουλου” →