Ιούλιος 2015

Εδώ και 5 μήνες γίνεται ένα πραξικόπημα από τους πιο ακραίους νεοφιλελεύθερους κύκλους της Ευρώπης με σκοπό την πτώση της πρώτης κυβέρνησης με κορμό την αριστερά στην Ευρώπη. Αυτό το πραξικόπημα πρέπει να το αποτρέψουμε.

Έχοντας πλήρη επίγνωση τόσο των ευρωπαϊκών όσο και των εσωτερικών συσχετισμών, κρίνουμε πως η συμφωνία που υπογράφτηκε είναι επώδυνη, δύσκολη, ξεπερνάει τις κόκκινες γραμμές αλλά οι εναλλακτικές (Grexit ή παραίτηση κυβέρνησης και διαχείριση του προγράμματος από τους προηγούμενους) οδηγούνε σαφώς σε ολοκληρωτική καταστροφή. Είναι η μόνη λύση για ανασύνταξη και αντεπίθεση από καλύτερες θέσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα και με καλύτερους συσχετισμούς στην Ευρώπη εκμεταλλευόμενοι τα ρήγματα που προκαλέσαμε. Το γεγονός ότι τέθηκε για πρώτη φορά τόσο έντονα και αποτελεσματικά, το ζήτημα διευθέτησης του δημόσιου χρέους της Ελλάδας, δημιουργώντας και κάποια ρήγματα στην ηγεσία της ΕΕ, πιστεύουμε ότι θα βοηθήσει καθοριστικά το μέλλον της χώρας. περισσότερα “Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να συνεχίσει την οικοδόμηση κοινωνικών συμμαχιών, βοηθώντας στην πολιτικοποίηση του λαού” →

Ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε να εγκριθεί η πρότασή του για ένα έκτακτο ανοικτό συνέδριο τον Σεπτέμβριο, ώστε να λυθούν οι διαφορές μέσω διαλόγου και συζήτησης και με πραγματική ενότητα και όχι μόνο ενότητα στα λόγια.
Σε διαφορετική περίπτωση, πρότεινε να πραγματοποιηθεί εσωκομματικό δημοψήφισμα στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ αυτήν την Κυριακή, σε περίπτωση που υπάρχουν μέλη της Κ.Ε. που θεωρούν ότι το κόμμα πρέπει να πάρει συντεταγμένα απόφαση πριν την επικύρωση της συμφωνίας για να εμποδιστεί αυτή η επικύρωση.
Σε περίπτωση που ερωτηθούν τα μέλη του κόμματος, ζήτησε από τα στελέχη του να συμφωνήσουν σε ένα πράγμα, ότι θα γίνουν σεβαστές οι αποφάσεις.
Ο πρωθυπουργός ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα εικονικό δίλημμα και πως δεν θα μπορούσε να οδηγήσει τον λαό σε μια άτακτη χρεοκοπία. Ακόμη, χρησιμοποιώντας σκληρό τόνο, δήλωσε πως οι αντίθετες απόψεις τόσο για τη διακυβέρνηση, όσο και την ίδια τη φύση της Αριστεράς, θα πρέπει να διατυπωθούν ανοικτά στην ΚΕ.
Διαβάστε αποσπάσματα από την ομιλία του πρωθυπουργού: περισσότερα “Αλ. Τσίπρας: Έκτακτο ανοικτό συνέδριο ή δημοψήφισμα” →

Μετά την μεταπολίτευση όταν αναφερόμουν σε ποιο κόμμα ανήκα, το σχόλιο που άκουγα ήταν “βρε παιδί μου, εσείς θα διασπάσετε και το… άτομο”.

Πέρασαν 40 χρόνια και το σχόλιο αυτό ηχεί στα αυτιά μου. Δυστυχώς από τότε δεν άλλαξε τίποτα στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Η Αριστερά συνεχίζει ανεύθυνη, ευθυνόφοβη, εσωστρεφής τον μοναχικό της βίο.

Με τον Αλέξη Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ και -με μια πρωτοφανή ωριμότητα και γενναιότητα- ο λαός έδωσαν το μήνυμα για αλλαγή των συσχετισμών στο πολιτικό τοπίο, για μια άλλη προοπτική ριζοσπαστική, δημιουργική, ρεαλιστική. περισσότερα “Η διάσπαση του ατόμου ηχεί ξανά - του Βασίλη Αγγούρη *” →

Η Ν.Ε. Εβρου του ΣΥΡΙΖΑ σε τακτική συνεδρίασή της την ΤΡΙΤΗ 28 Ιουλίου 2015 αφού συζήτησε τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις και τα ζητήματα που ανέκυψαν εσωκομματικά, κατέληξε στις παρακάτω διαπιστώσεις:

1. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΑΛΛΑ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΑ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΕΩΤΗΜΑΤΑ:

Α. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ των λαθών ,παραλείψεων, υπο-εκτιμήσεων, υπερεκτιμήσεων, ετοιμότητας του συλλογικού μας πολιτικού υποκειμένου κ.α. , στις 13 Ιουλίου ο Πρωθυπουργός και Ομάδα Διαπραγμάτευσης βρέθηκε σε ένα εκβιαστικό δίλλημα ή όχι;

Β. Υπήρχε όντως την στιγμή εκείνη πειστική εναλλακτική πρόταση για τον Πρωθυπουργό. που θα μπορούσε να ακολουθήσει; Και η πρόταση αυτή ήταν στα όρια των ‘εντολών’ που είχε; περισσότερα “Να συζητήσουμε και να απαντήσουμε συλλογικά τον τρόπο υλοποίησης του προγραμματικού σχεδίου μας” →

“Δεν έφυγες για διακοπές;” με ρωτούν σύντροφοι και συντρόφισσες που συναντώ τυχαία τις τελευταίες μέρες. ” Δεν είμαστε για διακοπές, έχουμε απλωμένο τραχανά”, απαντώ, που στα χωριά της ορεινής Ηλείας σημαίνει ότι ζούμε έκτακτες καταστάσεις. Πραγματικά, οι συνθήκες είναι έκτακτες και για το λαό μας και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος μπορεί να το αρνηθεί;
Η χώρα μας καλείται να περάσει από τις “συμπληγάδες” ενός νέου προγράμματος διάσωσης , με δυσμενής όρους. Να ξαναμπεί σε μια αέναη διαπραγμάτευση με τους δανειστές , που δεν είναι άλλοι από τους εταίρους της, με τις οποίες υποτίθεται ότι είμαστε στην ίδια οικογένεια, συμβιώνουμε στο κοινό Ευρωπαϊκό σπίτι το οποίο όμως έχει πολλούς ορόφους και διαμερίσματα, μερικά εξ’ αυτών στο υπόγειο , άλλα στο ισόγειο και άλλα στο ρετιρέ. Δεν πρόκειται – όλοι το ξέρουμε- για ένα κοινό σπίτι ισότητας και αλληλεγγύης. Ωστόσο, ίδιες συνθήκες επικρατούν και στα άλλα σπίτια του “παγκόσμιου χωρίου ” μας και επομένως δεν μπορούμε να αλλάξουμε σπίτι , να μεταναστεύσουμε σε άλλη ήπειρο. Παλεύουμε μαζί με τους άλλους λαούς της Ευρώπης για να αλλάξουμε την Ευρώπη όχι μόνο εντός της ΕΕ, αλλά την Ευρώπη ως σύνολο. περισσότερα “Τα μαζικά κόμματα δεν διασπώνται.Του Πάνου Τριγάζη*” →

Γ​​ια χρόνια βγαίνοντας από το σπίτι μου έβλεπα στον απέναντι τοίχο τον στίχο του Σαββόπουλου «Η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία». Το εμπέδωσα. Ολα αλλάζουν γύρω μας κι εντός μας, μαζί κι εγώ – μέσα κι έξω. (Από τα πρώτα μαθήματα της διαλεκτικής.) Στην εξορία απώλεσα την ιδεολογική μου αθωότητα, την «αριστερά» μου παρθενία. Εκεί, από την πρώτη στιγμή, από το 5ο Τμήμα το πρωί της 21ης Απριλίου 1967, όπου βρέθηκα στριμωγμένη ανάμεσα σε πρωτοκλασάτα στελέχη της Αριστεράς, κι ώσπου απολύθηκα από την Αλικαρνασσό, τον Αύγουστο του 1970, πέρασα, με επιτυχία νομίζω, το μάθημα του αυτοσεβασμού, της προσωπικής ευθύνης και της αξιοπρέπειας, με αναφορά πάντα στην κλασική μου παιδεία και την έννοια της Δημοκρατίας. Εκεί ήταν που έχασα το απλοϊκό κριτήριο του «δικός» μας όσον αφορά την πολιτική-ηθική αξιολόγηση και τοποθέτηση των ανθρώπων. Εκεί είπα, αλίμονο αν πρέπει να αντέξει κανείς υπερασπιζόμενος απλώς τη γραμμή του κόμματος. Και όσο για το «δικός» μας, έμπαζε πια από παντού. Ή εγώ μεγάλωνα και δεν χωρούσα ή πολλά «δικά» μας είχαν στενέψει αφόρητα. Οπωσδήποτε διαπίστωνα πως τα ίδια κοινωνικά, ιστορικά και συναισθηματικά γεγονότα τα σχολιάζαμε διαφορετικά.

περισσότερα “Η αριστερή στιγμή του πρωθυπουργού.Της Ρηνιώ Παπατσαρούχα-Μίσσιου*” →

Ξεκινάω μ’ αυτό το απόφθεγμα για να αποτυπώσω την πολεμική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε εδώ και 6 περίπου μήνες. Μια πολεμική κατάσταση που πάνω απ’ όλα χρειάζεται σχέδιο και τακτική. Το τελευταίο διάστημα και ιδίως μετά από εκείνο το βράδυ της 12ης Ιουλίου ακούγονται και γράφονται πολλές, διαφορετικές και συγκρουόμενες απόψεις. Απόψεις που ξεκινούν από μία χρήσιμη ή προβοκατόρικη κριτική στη Κυβέρνηση, στην Αριστερά, στον Τσίπρα και φτάνουν μέχρι και το ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα του Ευρωκομμουνισμού. Απόψεις που πηγαίνουν με βάση το συναίσθημα και το θυμό, απόψεις που επιθυμούν να εκπληρώσουν κρυφά όνειρα και επιδιώξεις, απόψεις που συμβαδίζουν με τη λογική και τη ψυχραιμία. Να ξεκαθαρίσω λοιπόν εξ αρχής τη θέση μου. Όσο αριστερό πράγμα δεν είναι να υπογράφεις μνημόνια άλλο τόσο δεν είναι αριστερό να πας και σε ένα Grexit δεδομένης της κατάστασης. Όσο πιθανό είναι να υπάρξει Αριστερή παρένθεση με Μνημόνιο, άλλο τόσο πιθανό είναι να υπάρξει και με Grexit. Εδώ έρχεται η δική μας δουλειά σε σχέση πάντα με τη κοινωνία. Γιατί το πιο ουσιώδες σε όλα αυτά που συζητάμε δεν είναι ούτε ο μικρόκοσμος της Αριστεράς, ούτε οι δικές μας φαντασιώσεις. Το ουσιώδες είναι η κοινωνία και η αλληλένδετη σχέση της με το κόμμα και τη κυβέρνηση. περισσότερα “Η Κυβέρνηση η Κοινωνία και ο ΣΥΡΙΖΑ. Του Κώστα Καββαδία*” →

Οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στη χώρα επιβάλλουν ένα νέο ξεκίνημα. Πρέπει, διατηρώντας τα θετικά τής ώς τώρα πορείας μας, να εξετάσουμε τα πάντα από την αρχή: τι κόμμα δημιουργήσαμε, τι νοοτροπίες καλλιεργήσαμε, τι είδους προετοιμασία κάναμε, πώς διαπραγματευθήκαμε και πώς κυβερνήσαμε, έτσι ώστε τα μαθήματα από το χθες να γίνουν όπλα για αύριο. Μόνο έτσι θα συγκροτήσουμε ένα νέο ξεκίνημα, που να ενσωματώνει μεγαλύτερη ωριμότητα, πείρα και αξιοπιστία. Στην κατεύθυνση αυτή έχει νόημα να δούμε τι επιδιώξαμε, τι πετύχαμε, πού βρισκόμαστε, πώς προχωράμε. περισσότερα “«Αναγκαίο ένα ολοκληρωμένο προωθητικό σχέδιο». Του Γιάννη Δραγασάκη” →