Νομίζω ότι το μέτρο και ο αλληλοσεβασμός πρέπει να είναι κάτι που χαρακτηρίζει όλα τα μέλη της εθνικής αντιπροσωπείας και θα πρέπει να έχουμε και συναίσθηση και των στιγμών και των περιστάσεων και του χώρου μέσα στον οποίο βρισκόμαστε.
Δεν ξέρω αν κάποιοι έχουν καταλήξει ότι προσβολές τέτοιου τύπου μπορεί να είναι πολιτικά αποτελεσματικές. Δεν τιμούν, πάντως, αυτούς που τις εκστομίζουν.
Και το λέω αυτό, διότι και προσωπικά κατάλαβα ότι ο κ. Θεοδωράκης δυσκολεύεται συνήθως να κρατάει ιδιωτικές συζητήσεις –αυτό το καταλάβαμε προηγουμένως- αλλά ειλικρινώς δεν περίμενα να κομίσει ενώπιον της εθνικής αντιπροσωπείας κάτι που του είπε μια γραμματέας στην Κομισιόν.
Είπαν, λέει, οι γραμματείς της Κομισιόν ότι ήταν η ελληνική αντιπροσωπεία σχολική εκδρομή! Και αυτό γίνεται πολιτικό επιχείρημα ενώπιον της Βουλής! Μπράβο! Μπράβο!
Ελπίζω οι επικοινωνίες σας να είναι ζωντανές, λοιπόν, να έρχονται κι άλλα τέτοια εδώ πέρα. Κι επειδή είπατε και για τα νέα παιδιά, πολλά νέα παιδιά παρακολουθούν τη Βουλή, πολλά παιδιά που γεννήθηκαν το 1995 και το 1996, ας πούμε.
Και με κόμματα είχατε σχέση, κύριε Θεοδωράκη, και με το κράτος. Έτσι είναι. Είχατε σχέση και με την ΕΡΤ, της οποίας προΐσταμαι, και σε καιρούς κατά τους οποίους υπήρχε κατασπατάληση πόρων, την οποία κατασπατάληση με άνεση καταγγείλατε.
Θέλω να κλείσω εδώ και να περάσω στην πολιτική.
Το θέμα και το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιοι στην Ευρώπη ήλπιζαν, πίστευαν ή μεθόδευαν αλλαγή κυβερνητικού σχήματος μέσα από αυτή την ιστορία. Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Θεοδωράκης πίστεψε ότι αυτό μπορεί ενδεχομένως να συμβεί. Αυτό είναι που προκαλεί αναστάτωση και επιχειρήματα τέτοιου επιπέδου. Τέλος πάντων.
Επιτρέψτε μου να προσπεράσω κάποια σημεία της ομιλίας μου.
Θέλω να πω ότι σε εμάς ο ελληνικός λαός, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν έδωσε εντολή προσχηματικής διαπραγμάτευσης ούτε και τυφλής ρήξης. Μας έδωσε την εντολή να διαπραγματευτούμε υπεύθυνα, σθεναρά, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα της πλειοψηφίας.
Προσωπικά μου προξενεί μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι πάρα πολλοί Βουλευτές της αντιπολίτευσης επιλέγουν να μιλήσουν για άλλα ενδιάμεσα κείμενα και όχι για το τελεσίγραφο, το οποίο ρητά κατατέθηκε. Διαβάστε την απόφαση όχι του σημερινού, αλλά του προηγούμενου EUROGROUP, όπου καλείται η Ελλάδα να συμφωνήσει με τις προτάσεις των θεσμών.
Μην περιτυλίγουμε αυτή τη συζήτηση με το θέμα του νομίσματος. Μην τροφοδοτούμε ακραία σενάρια. Τι υπηρεσία κάνουμε εδώ ακριβώς; Ποιος γελάει, ποιος ευνοείται από αυτά;
Εμείς, κυρίες και κύριοι, επιδιώκουμε μια συμφωνία, η οποία θέλουμε να είναι οικονομικά βιώσιμη και να μην ενέχει, για άλλη μια φορά, μια ύφεση η οποία θα εκτινάζει το χρέος και θα αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα.
Θέλουμε μια συμφωνία που να είναι κοινωνικά δίκαιη, να κατανέμει δηλαδή τα βάρη όπως πρέπει και στους έχοντες, να έχει προοπτική και να οδηγεί σε σύντομο χρονικό διάστημα την Ελλάδα στην ανάπτυξη, να περιέχει εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα τιμωρήσουν μια για πάντα τους θύλακες της διαπλοκές που τροφοδότησαν τόσα χρόνια το πολιτικό σύστημα, να αντιμετωπίζει την ανθρωπιστική κρίση, να αντιμετωπίζει το χρόνιο πρόβλημα του ασφαλιστικού, να δημιουργεί προϋποθέσεις ανάπτυξης.
Και θα ήθελα εδώ να πω, για να καταγραφεί, ότι η Ελλάδα έκανε κάθε προσπάθεια και συνεχίζει να κάνει. Κατατέθηκε ένα κείμενο το οποίο χαιρετίστηκε ως βάση για συζήτηση και το οποίο σε δύο εικοσιτετράωρα είχε πλήρως ανατραπεί και στο τρίτο εικοσιτετράωρο πήρε τη μορφή τελεσιγράφου απέναντι στην ελληνική διαπραγματευτική ομάδα και την ελληνική Κυβέρνηση.
Σε τι, λοιπόν, καλείστε, κύριοι, να απαντήσετε αν πρέπει να πούμε «ναι» ή «όχι»; Διότι μην έχετε καμιά αμφιβολία, δεν θα μείνει από τον ελληνικό λαό κρυφό ή στη σκιά το περιεχόμενο αυτής της πρότασης.
Το κείμενο, λοιπόν, λένε κάποιοι ότι είναι «ναι» ή «όχι» στο ευρώ. Όποιος ψηφίσει «ναι» σήμερα ή ανοιχτά τοποθετηθεί υπέρ του «ναι» και στο δημοψήφισμα που έρχεται, λέει «ναι» σε φόρο 23% σε εστιατόρια, ξενοδοχεία, catering. Αν θεωρείται αναπτυξιακό μέτρο, επιτρέψτε μας να διαφωνούμε. Λέει «ναι» στην αύξηση προκαταβολής του φόρου εισοδήματος από το 80% στο 100% για νομικά πρόσωπα και από το 55% στο 100% για ατομικές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.
Όποιος ψηφίσει «ναι», λέει «ναι» στην κατάργηση της επιδότησης του πετρελαίου για τους αγρότες. Αυτό, επειδή άκουσα ότι υπάρχει και ενδιαφέρον για τους αγρότες. Λέει «ναι» στον περιορισμό της επιδότησης του πετρελαίου θέρμανσης. Όποιος ψηφίσει «ναι» λέει «ναι» στη μείωση της τιμής των φαρμάκων κατά 50% σε όλα τα γενόσημα και κατά 32,5%, πράγμα που θα χτυπήσει την ελληνική φαρμακοβιομηχανία. Αυτό, επειδή έχουμε και μέριμνα για την επάρκεια.
Λέει «ναι» -και εδώ είναι η μεγάλη υποκρισία και των εταίρων- στην κατάργηση της προτεινόμενης -και θα έλεγα γιατί όχι;- κάτι που θα μπορούσε να έρθει πριν από το δημοψήφισμα στη Βουλή, πρότασης για εισφορά 12% στις επιχειρήσεις που είχαν πάνω από 500.000 ευρώ κέρδη το 2014. Δεν είναι αυτό στην πρόταση των θεσμών. Λέει «ναι» στην άμεση εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος.
Τι θα κάνουμε με το ασφαλιστικό; Θα προστατέψουμε κανέναν άνθρωπο ή θα επιμένουμε στην ίδια συνταγή; Έχουν κοπεί από το ασφαλιστικό 14 δισεκατομμύρια σε ετήσια βάση στα χρόνια του μνημονίου. Θα πάμε στην ίδια συνταγή;
Ποιος χειροκροτεί την πρόταση των εταίρων να έχουμε 2 δισεκατομμύρια περικοπές στις συντάξεις; Ποιος και γιατί; Γιατί αυτό θα είναι κοινωνικά δίκαιο; Γιατί θα είναι αναπτυξιακό; Ποιον πάμε να δικαιώσουμε; Όποιος λέει «ναι», θα λέει «ναι» στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Αναπτυξιακό μέτρο και οι ομαδικές απολύσεις; Θα λέει «ναι» στο lock-out. Είναι αναπτυξιακό μέτρο; Θα λέει «ναι» στη συνέχιση της αναστολής των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Αναπτυξιακό είναι και αυτό το μέτρο; Θα λέει «ναι» στην κατάργηση του ορίου των 1.500 ευρώ στις κατασχέσεις μισθών και συντάξεων.
Το «ναι», λοιπόν, αυτό δεν είναι «ναι» στην Ευρώπη. Δεν ξέρω ποιος σε αυτή την Αίθουσα ονειρεύεται μια τέτοια Ευρώπη. Δεν ξέρω ποιος δίνει δικαιολογίες σε ακραίους γερμανικούς κύκλους, οι οποίοι πιέζουν και εφαρμόζουν μία πολιτική μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για να εφαρμόζονται αυτές οι πολιτικές ως συγκολλητική ουσία της Ένωσης. Πόσο ευρωπαϊκό είναι να προσευχόμαστε και να ορκιζόμαστε ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα είναι για πάντα στην Ευρώπη; Πόσο ευρωπαϊκό είναι να βγούμε από αυτή την Αίθουσα και να πούμε «ναι», για την Ευρώπη γίνονται αυτά, για την Ευρώπη θα περάσουν δύσκολα οι αγρότες, οι νησιώτες;
Δεν πρέπει να μείνει η έκδοση του ΦΠΑ στα νησιά, σύμφωνα με το κείμενο των θεσμών. Πόσο ευρωπαϊκό είναι αυτό; Ποιο ευρωπαϊκό όραμα υπηρετεί; Ποιος ονειρεύθηκε αυτή την Ευρώπη; Πόση ανεργία θα έχει η ευρωπαϊκή Ελλάδα; Ποιες θα είναι οι κοινωνικές επιπτώσεις εφαρμογής αυτού του προγράμματος; Γιατί δεν θα έρθει χειρότερο μετά; Σε τι διαφέρει από την προηγούμενη συνταγή;
Λιτότητα δεν είναι, κυρία Βούλτεψη, οι εισπράξεις από τις τηλεοπτικές άδειες ούτε ο φόρος των επιχειρήσεων να πάει από το 26% στο 29%. Αυτό δεν είναι λιτότητα. Αυτό είναι δίκαιη κατανομή των βαρών και πρέπει να το καταλάβετε επιτέλους.
Μία πρόταση κάναμε για το ασφαλιστικό σύστημα και είπαμε ότι για πρώτη φορά μετά από καιρό, για να το κρατήσουμε σε ισορροπία, θα αυξήσουμε τις εργοδοτικές εισφορές στο 3,9%. Μέχρι πέρυσι ήταν παραπάνω. Τους ενοχλεί, όμως. Ποιους ενοχλεί; Γιατί; Δεν καταλαβαίνω. Μνημόνια δεν είχαμε; Δεν είχαμε μνημόνια; Μείωσαν την εργοδοτική εισφορά για 3,9% 800 εκατομμύρια απώλεια για το ασφαλιστικό σύστημα. Πού θα τα βρούμε; Να καταργήσουμε το ΕΚΑΣ. Και αυτό είναι ευρωπαϊκό! Μπράβο! Είναι ευρωπαϊκό αυτό, είναι πρόοδος! Να πούμε στο συνταξιούχο των 550 ευρώ ότι θα πάει στα 400!
Το «ναι», λοιπόν, δεν είναι «ναι» στην Ευρώπη. Το «ναι» είναι «ναι» στα μνημόνια και «ναι» στις ελάχιστες πιθανότητες που θέλει το παλαιό πολιτικό προσωπικό να αναστηθεί και να επιβεβαιώσει τον ρόλο του.
Δεν θα γίνει, όμως, έτσι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, διότι αυτό το «ναι» θα είναι το γνωστό και χιλιοπαιγμένο «ναι σε όλα». Και αυτή τη φορά δεν έχει «ναι σε όλα». Αυτή τη φορά δεν γίνεται.
Και εδώ θα ήθελα με ειλικρίνεια να πω ότι για κάθε ένα από αυτά τα ζητήματα θα θέλαμε και Βουλευτές της αντιπολίτευσης να πουν ότι θα στηρίξουν την κόκκινη γραμμή, να μην υποχωρήσουμε. Στη βάση ποιας οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης αυτά τα μέτρα μπορούν να προχωρήσουν;
Το «όχι», όμως, της ελληνικής Κυβέρνησης είναι το «όχι» του ελληνικού λαού, το «όχι» που του δόθηκε η δυνατότητα να φωνάξει, δυστυχώς, μετά από πολύ καιρό μέσα στις πολιτικές των μνημονίων. Το «όχι» αυτό θα καταγραφεί ως νίκη της Ελλάδας και ως φάρος για τους λαούς της Ευρώπης, προκειμένου να αποφύγουμε όλοι μαζί τις δυσάρεστες καταστάσεις, τις οποίες διάφορα κέντρα εξυφαίνουν.
Αυτή είναι η Κυβέρνηση που μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή, η οποία συνίσταται ως βεβαιότητα εάν αυτές οι πολιτικές εφαρμοστούν.
Σε αυτόν τον μοναδικά δίκαιο αγώνα καλούμε το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας να συμμετέχει με το κεφάλι ψηλά, με περηφάνια και κλείνοντας τα αυτιά στις σειρήνες της τρομοκρατίας.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
