Θα ήθελα πρώτα να σχολιάσω ότι τελικά νιώθω ότι είμαστε μεταξύ μας. Εκτός από τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και δύο Βουλευτές του ΚΚΕ, η άλλη αντιπολίτευση απουσιάζει ουσιαστικά εντελώς. Ούτε ένας από την Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν είναι εδώ. Αλλά δεν πειράζει. Η ελληνική Κυβέρνηση διαπραγματεύεται σκληρά στην πιο κρίσιμη φάση στην οποία έχουμε περιέλθει, αλλά η ελληνική Βουλή συνεχίζει και λειτουργεί, διότι είμαστε κυρίαρχο κράτος και νομοθετούμε. Σήμερα συζητάμε για το εν λόγω νομοσχέδιο για την ιθαγένεια και θα ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να δώσω μια σύντομη απάντηση στο ΚΚΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ελληνική Κυβέρνηση δεν υπερασπίζεται αυτή την Ευρώπη. Δεν υπερασπίζεται την Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού, την Ευρώπη της λιτότητας. Αυτή την Ευρώπη θέλουμε να αλλάξουμε, να επανέλθει στις βασικές της αξίες και αρχές, την αλληλεγγύη, τη δημοκρατία η οποία έχει καταρρακωθεί και βέβαια στο κοινωνικό κράτος.
Από την Ελλάδα θα ξεκινήσει αυτή η αλλαγή. Το έχουμε πει έγκαιρα. Κι αν θέλετε, η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που υπάρχει αυτή τη στιγμή η οποία διαπραγματεύεται για το συμφέρον του ελληνικού λαού, διαπραγματεύεται συγχρόνως και για τα συμφέροντα όλων των λαών της Ευρώπης. Για μια άλλη Ευρώπη, λοιπόν. Αν δεν αλλάξει, θα καταρρεύσει.
Σήμερα θα ήθελα να τοποθετηθώ στο πολύ σοβαρό νομοσχέδιο για την ιθαγένεια αλλά συγκεκριμένα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στο άρθρο 13, το οποίο αφορά στη σύσταση της Δημόσιας Επιχείρησης Ενεργειακών Επενδύσεων ΑΕ, σκοπός της οποίας, όπως φαίνεται στο εν λόγω άρθρο, είναι επενδύσεις κατασκευής και διαχείρισης αγωγών φυσικού αερίου και άλλων αναπτυξιακών υποδομών. Παρότι εκτιμώ ότι το συγκεκριμένο άρθρο καλύπτει ένα μεγάλο, σοβαρό αντικείμενο και μπορούσε να περιλαμβάνει πολύ περισσότερα πράγματα, θα ήθελα να θέσω μερικά σοβαρά ζητήματα.
Όπως είναι γνωστό, η μνημονιακή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με Υπουργούς τον κ. Παπακωνσταντίνου και τον κ. Μανιάτη, τυφλωμένη από τις πολιτικές ιδεοληψίες της, φρόντισε σε αγαστή συνεργασία με το μετέπειτα κυβερνητικό της εταίρο, τη Νέα Δημοκρατία, να απεμπολήσει την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και να κατεδαφίσει την υπάρχουσα νομοθεσία. Έτσι, με το νόμο 4001/2011, με τον οποίο τροποποίησε τον προϋπάρχοντα νόμο 2289/1995, κατάφερε να μειώσει τη φορολογία πετρελαϊκών εταιρειών από 40% σε 25% και το κυριότερο απέκλεισε τη συμμετοχή του δημοσίου σε επενδύσεις ερευνών εξορύξεων και ενεργειακών αγωγών.
Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται με τη μνημονιακή συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ, η οποία πιστή σ’ αυτές τις νεοφιλελεύθερες επιλογές, προώθησε το ξεπούλημα, ακόμα και τη συμμετοχή του δημοσίου στις ενεργειακές εταιρείες.
Τα παραδείγματα είναι πολλά. Είναι μακρύς ο κατάλογος: ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ και ακόμα και ΕΛΠΕ.
Στην απέλπιδα, λοιπόν, προσπάθειά της να στήσει η προηγούμενη κυβέρνηση ψευδεπίγραφα success stories και προσέλκυση επενδυτών, υπέγραψε και τη συμφωνία για τον αγωγό ΤΑΡ, μια συμφωνία που δεν αφήνει κανένα ουσιαστικό όφελος στη χώρα μας, αλλά δεν θα επεκταθώ σε αυτό.
Το κενό, όμως, που άφησαν οι μνημονιακές νομοθεσίες και οι νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες έρχεται να καλύψει η σύσταση της Δημόσιας Επιχείρησης Ενεργειακών Επενδύσεων στο άρθρο 13 του εν λόγω νομοσχεδίου. Μια τέτοια εταιρεία, σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, θα μπορεί να συμμετέχει σαν εκπρόσωπος του Δημοσίου στην κατασκευή αγωγών φυσικού αερίου, αλλά και στη διαχείρισή τους.
Όπως είναι κατανοητό, τα οφέλη από τέτοιες δικαιοπραξίες θα είναι πολλά. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής τα οφέλη θα προέρχονται κυρίως από τη συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στο στάδιο κατασκευής του αγωγού, άμεσα, με τη χρησιμοποίηση ελληνικού εργατικού κι επιστημονικού δυναμικού και με προφανή στόχο τη μείωσης της ανεργίας. Η προμήθεια μάλιστα προϊόντων που κατασκευάζονται εγχωρίως θα επιφέρει κι άμεσες θέσεις εργασίας, αύξηση του κύκλου εργασιών εμπλεκομένων εταιρειών και παράλληλα θα αυξάνει και το εθνικό προϊόν. Θα επέλθουν έσοδα τόσο στο Δημόσιο όσο και στα αντίστοιχα ασφαλιστικά ταμεία.
Όμως, αν τα παραπάνω είναι αρκετά σημαντικά, ένα επιπλέον μεγάλο όφελος που μπορεί να προκύψει είναι και η εκπαίδευση προσωπικού σε έναν τόσο σημαντικό τομέα της κατασκευής αγωγών μεταφοράς σήμερα φυσικού αερίου. Αύριο, κατά τη μετάβασή μας σε μια οικονομία που δεν θα χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα τις οικονομίες μηδενικού άνθρακα, όπως λέμε, η αποκτηθείσα εμπειρία θα χρησιμοποιηθεί και στην κατασκευή των αναγκαίων υποδομών μεταφοράς εναλλακτικών καυσίμων, όπως π.χ. υδρογόνου.
Τέλος, πολύ σημαντικό πλεονέκτημα αποκτάται από την απευθείας μεταφορά στην ελληνική οικονομία σημαντικής τεχνογνωσίας σε έναν ολοένα εξελισσόμενο τεχνικά κι επιστημονικά τομέα της οικονομίας.
Θα έλεγα, λοιπόν, ότι η δημόσια συμμετοχή σε τέτοια έργα προφανώς φέρνει πολλά έμμεσα οφέλη, οφέλη που κυρίως προέρχονται από την ανάπτυξη των παράλληλων δραστηριοτήτων -κύρια στον τομέα των υπηρεσιών- οφέλη στην περιφερειακή ανάπτυξη, αλλά και στον παραγωγικό ιστό της χώρας. Τέτοιες καινοτομίες για τη χώρα μας -οικονομικές δραστηριότητες- είναι αλήθεια ότι θα φέρουν θέσεις εργασίας, απασχόλησης, θέσεις σε μοντέρνες -θα έλεγα- τεχνολογίες, όπως η κατασκευή, έλεγχος και συντήρηση λογισμικού κατάλληλου για τη λειτουργία και τον έλεγχο της κατάστασης του έργου σε μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις, δίνοντας δουλειά σε νέους εξειδικευόμενους, που σήμερα είτε υποαπασχολούνται είτε δυστυχώς έχουν φύγει στο εξωτερικό.
Η σύσταση και η δημιουργία μιας τέτοιας εταιρείας έρχεται σε μια χρονική στιγμή που γίνονται σοβαρές συζητήσεις, διαπραγματεύσεις για τους αγωγούς στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα.
Το άρθρο στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, κατά τη γνώμη μου μπορούσε να περιλαμβάνει πολλά περισσότερα. Μπορεί να προβλέπεται η έκδοση προεδρικού διατάγματος, που με την τροπολογία τώρα μιλάμε για Κοινή Υπουργική Απόφαση, για το καταστατικό της επιχείρησης που θα ρυθμίζονται θέματα όπως απαιτείται και από το εταιρικό δίκαιο της χώρας μας για Ανώνυμες Εταιρείες, όμως αυτό πρέπει να ετοιμαστεί μέσα από μια σοβαρή δημόσια συζήτηση τόσο για τη λεπτομερή επεξήγηση σκοπών της εταιρείας όσο και για τις σχέσεις της με τα χρηματοδοτικά εργαλεία της εποχής μας, όπως παραδείγματος χάριν την αναπτυξιακή τράπεζα την οποία έχει εξαγγείλει η Κυβέρνηση.
Επίσης, θέματα στα οποία χρειάζεται να γίνει σοβαρή συζήτηση, είναι η σύσταση του μετοχικού κεφαλαίου. Ποιοι θα μπορούσαν να συμμετέχουν εκτός του Δημοσίου; Για παράδειγμα, θα μπορούσαν φορείς του Δημοσίου όπως παραδείγματος χάριν τα ασφαλιστικά ταμεία, ώστε να αποκτήσουν κάποια επιπλέον έσοδα μετά το καταστροφικό PSI; Θα μπορούσαν να συμμετέχουν με μειοψηφικά πακέτα και ιδιώτες, είτε φυσικά πρόσωπα είτε φορείς; Θα έχει δικαιώματα η επιχείρηση αυτή να συμπράττει με αλλοδαπές και ημεδαπές εταιρείες σε κοινοπραξίες με συναφές αντικείμενο και με ποιους όρους; Στους σκοπούς της επιχείρησης, που με λακωνικό τρόπο περιγράφονται τη σχετική παράγραφο, πρέπει να αποσαφηνιστεί ο χρησιμοποιούμενος όρος «συναφές αντικείμενο».
Τελειώνοντας, θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να γίνει μια ορθή στελέχωση του ΔΣ του οργανισμού όχι μόνο με μάνατζερς αλλά και με πρόσωπα τα οποία ασχολούνται κι έχουν εμπειρία σε γεωπολιτικά θέματα -υπάρχει καθημερινή ενημέρωση- διότι αυτοί θα αποτελέσουν έναν από τους κύριους βραχίονες του ελληνικού κράτους που απαιτείται σήμερα σε αυτό που λέμε «ενεργητική, ενεργειακή διπλωματία» και θα αποτελούν τον καθρέφτη, έστω και έμμεσα της Κυβέρνησης στην άσκηση πολλών τομέων εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
